Nieuws uit de parochie

UW GEBED…
do 15 juli '21

Mogen we vragen om uw gebed en om een kaarsje aan te steken voor alle mensen die getroffen zijn door de wateroverlast?

Onze Vader, die in de hemel zijt,
uw naam worde geheiligd,
uw rijk kome,
uw wil geschiede
op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood
en vergeef ons onze schulden,
zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren,
en breng ons niet in beproeving,
maar verlos ons van het kwade.
Amen.

VORMING GEZOCHT IN DE BUURT?
wo 14 juli '21

Interesse voor een opleiding aan het Hoger Instituut voor Godsdienstwetenschappen (HIGW) in Leuven?

Het HIGW richt zich tot drie groepen studenten: tot kandidaat-leraars en kandidaat-leraressen rooms-katholieke godsdienst voor het lager en voor het secundair onderwijs, tot kandidaat-pastoraal werk(st)ers en kandidaat-diakens, en tot allen die geïnteresseerd zijn in theologische of pastoraaltheologische vorming en bijscholing (de ‘vrije studenten’).

Meer info in de folders in de kerk van Kapellen of op
https://www.kerknet.be/aartsbisdom-mechelen-brussel/organisatie/hoger-instituut-voor-godsdienstwetenschappen-higw

ROUWBRIEF PATER JAN
wo 14 juli '21

De uitvaart kan gevolgd worden op groot scherm op de parking naast de kerk en via livestream op de website van Begrafenissen Rummens.

OVERLIJDEN PATER JAN MORIAUX
ma 12 juli '21

Pater Jan werd geboren op 27 november 1931 te Vissenaken.

In 1952 trad bij binnen bij de Minderbroeders-Franciscanen en kreeg de naam Gerold. Na het noviciaat, studies filosofie in Vaalbeek en theologie in Sint-Truiden, werd hij op 22 juli 1958 door Mgr. van Zuylen, bisschop van Luik, tot priester gewijd.

Hij was leraar in het college in Zoutleeuw en sinds 1978 pastoor van Vissenaken, waar hij in 2018 nog gevierd werd voor zestig jaar priesterschap. Ook in onze pastorale zone Glabbeek, was de graag geziene pater Jan tot 2018 actief in de parochies Attenrode en Wever.

Op maandag 12 juli 2021 overleed pater Jan op 89-jarige leeftijd

Wij bieden de familie onze christelijke deelneming aan en zullen hem in onze gebeden gedenken.

Het tijdstip van de afscheidsliturgie wordt eerdaags bekendgemaakt.

Geloofsoverdracht
ma 12 juli '21

Zondag 11 juli 2021, Vijftiende zondag door het jaar (jaar B)

De eerste lezing vandaag brengt ons een interessant twistgesprek tussen de profeet Amos en de door de overheid betaalde hogepriester van het staatsheiligdom in Betel. Het zou ons te ver voeren hier in te gaan op de oorzaken van dit twistgesprek: het uiteenvallen van het koninkrijk van David in twee elkaar weinig vriendelijk gezinde staten.
Interessant voor ons is vooral het twistgesprek zelf.
De hogepriester van Betel zegt -zeer uit de hoogte- tegen Amos: “Mijn beste profeet uit Jeruzalem, maak tussen het volk in Judea zoveel van je tak als je wilt, maar hier in dit officiële heiligdom in het Noordrijk heb je niets te vertellen”.
Waarop Amos, die ook niet op zijn mondje gevallen is, antwoordt: “Mijn beste hogepriester, ik ben helemaal geen profeet, ik ben niet van uw soort, ik behoor niet tot het gilde van gesubsidieerde specialisten. Ik ben een boer, een gewone veehouder en vijgenkweker. Maar de Heer heeft mij achter mijn dieren weggehaald om mij naar zijn volk te zenden”. Als dat geen statement is weet ik het niet.
En het is vooral ook een oproep naar ons toe, naar de gewone gelovigen in deze tijd.

Anders
Een tijd waarin de geloofsoverdracht van de ene generatie op de andere blijkbaar helemaal vastgelopen is.
Om te beginnen geven vele ouders en grootouders het geloof niet meer door aan de kinderen. Terwijl dat vroeger vanzelfsprekend was. Je kan daar vele redenen voor aanhalen, maar de allerbelangrijkste is zeker dat ouders en grootouders bang zijn iets verkeerds te zeggen of te doen. “’t Is nu allemaal zo anders dan vroeger, meneer”.
En dus laten ze de geloofsoverdracht helemaal over aan het godsdienstonderwijs op school. Maar het probleem is dat onderwijs en catechese tegenwoordig wel kennis van het geloof en van de moraal doorgeven. . . maar niet het geloof zelf.
Geloofsoverdracht is ook iets helemaal anders dan kennisoverdracht.
Geloof geef je door, niet via kennis maar met je hele manier van zijn. En van persoon tot persoon.

Doorleefd geloof
Ik weet nog heel goed dat ikzelf het geloof gekregen heb van een zustertje van de kleuterklas. Ze was een heel onopvallend nonnetje. Helemaal anders dan de juf van de tweede klas waar wij, de jongens, allemaal smoorverliefd op waren. Want hoewel ze al meer dan 60 was, vonden wij haar adembenemend mooi. Ze was ook de enige vrouw in ons dorp die in die tijd al make-up gebruikte. En ieder jaar ging ze, ook als enige in het dorp, in Spanje een bruin kleurtje kopen.
Het zustertje uit de kleuterklas daarentegen had niets dat echt de aandacht trok, ze was zeker niet opvallend mooi of verstandig. En, achteraf bekeken, wist ze waarschijnlijk wat theologie en filosofie betreft ook van toeten of blazen.
Maar als dat zustertje over Jezus sprak, dan wist je gewoon dat het waar was.
Dat is geloofsoverdracht: spreken vanuit je eigen doorleefde geloof.
En daarom, nu de “gewone” kanalen falen of toch minstens hun doel voorbijschieten, moeten wij als gelovige gemeenschap beroep doen op het potentieel aan geloof dat er leeft in ons midden.

Misvatting
En daarom kan het niet genoeg benadrukt worden dat zelf geloven -hoe eenvoudig ook- het enige is wat nodig is om het geloof te kunnen doorgeven.
In onze tijd leeft heel sterk de opvatting dat je zoekende mensen tot geloof kan brengen door het op een heel rationele, zeg maar geleerde manier te verwoorden. Of door het op een zeer originele manier te brengen.
En liefst ook met behulp van moderne audiovisuele middelen.
Maar ik denk dat dat een serieuze misvatting is.
Rationele argumenten, originele presentatie en ondersteunende illustraties worden heel zeker gesmaakt door mensen die al geloven en voor wie ze een verrijking kunnen betekenen, of soms ook nieuwe inzichten kunnen brengen.
Maar ze hebben, naar mijn mening, weinig nut als je het geloof wil doorgeven aan mensen die nog niet geloven.

Potentieel
Want het allerbelangrijkste bij het doorgeven van het geloof is dat de ander (het kind of de geïnteresseerde zoeker) voelt dat je zelf gelooft.
En wees er maar van overtuigd dat die ander daar heel speciale antennes voor heeft.
Ook kinderen voelen feilloos of je echt gelooft of alleen maar iets opdreunt.
Gebruik dat.
Een mama die zelf gelooft en die haar kind een gebedje aanleert, is oneindig veel belangrijker dan een theoloog die catechese geeft, maar die met de tijd meer verliefd geworden is op de geleerde verpakking van het geloof dan op de inhoud ervan.
Als wij terug willen evangeliseren moeten wij vooral beroep doen op het enorme potentieel dat leeft bij mensen in ons midden die geloven.

JE ONGEBRUIKTE KLEDING EN SCHOENEN…
di 06 juli '21

WMHMet kleding en schoenen die je niet meer draagt, kan je mensen in nood helpen via de rode kledingcontainers van Wereld Missie Hulp. Stop ze in een kleine zak en bindt deze vast. Zo kan je ze het best in de bak deponeren.

Je vindt de rode kledingdepotbakken op volgende plaatsen:
– Attenrode, aan de kerk (Doelaagstraat)
– Bunsbeek, aan Jeugdhuis De Kloemp (Schoolstraat)
– Glabbeek, parking kerk (Dries)
– Kapellen, parking kerk (Dorpsstraat)
– Wever, parking kerk (Solveldweg)
– Zuurbemde, parking kerk (Bronstraat)

Wat Wereld Missie Hulp doet met het ingezamelde materiaal zie je op de afbeelding…

Moeilijke Paulus?
ma 05 juli '21

Zondag 4 juli 2021, Veertiende zondag door het jaar (jaar B)

Van Paulus is de op z’n minst eigenaardige uitspraak (eerste lezing): “Kracht (van God) wordt juist in (onze) zwakheid volkomen.”
“Dus”, zegt Paulus, “zal ik het liefst van alles roemen op mijn zwakheden. Dan zal de kracht van Christus in mij wonen. Daarom lijd ik om Christus’ wil gaarne zwakheid, smaad, nood, vervolging en benauwdheid. Want als ik zwak ben, dan ben ik sterk”.
Wat Paulus hier bedoelt, is dat God bij voorkeur ingaat op de gebeden en smekingen van mensen die, bewust van hun eigen onmacht, hun lot helemaal in zijn handen leggen.
Soms zijn mensen zo vol van zichzelf, zo overtuigd van eigen kunnen dat ze God alleen maar om een heel klein beetje “medewerking” vragen, opdat hun eigen erg belangrijk en intelligent uitgekiend project ten volle zou kunnen schitteren.
Een vraag die God waarschijnlijk -al dan niet geamuseerd- naast zich zal neerleggen. Alles wijst erop dat zijn liefdevolle hart bij voorkeur uitgaat naar mensen die in benarde situaties al hun hoop stellen op Hem. Alles van Hem alleen nog verwachten.

Nederig
Eerder zagen we hoe God op zo’n vraag altijd antwoordt. Heel vaak op een andere manier dan wij hadden verwacht, maar wel heel duidelijk.
God houdt er blijkbaar van dat de mens zich nederig en alles van Hem verwachtend opstelt.
Moest God een mens zijn met alle menselijke gebreken, dan zou je kunnen zeggen dat Hij bij zijn optredens een miserabele achtergrond nodig heeft om zelf des te meer te kunnen schitteren. Om zijn eigen optreden beter in de verf te zetten. Maar zo is God natuurlijk niet. Trouwens, God mag zich bij voorkeur tonen aan de mens die zich klein maakt.
God mag iets hebben met nederigheid. Hij is het zelf immers ook. En zelfs op de meest onvoorstelbare manier: Hij is zelf mens geworden.
Het is de grootse paradox van het christendom. God, de Schepper en Instandhouder van miljarden zonnestelsels en sterrennevels, heeft zich laten kennen in een mens, heeft de gestalte aangenomen van zijn schepsels.
“Het is”, zegt CS Lewis, “zo onvoorstelbaar, wij hadden het zelf nooit kunnen bedenken of uitvinden. Het is zo ondenkbaar, zo absurd. . . het MOET wel waar zijn.”

Ongeloof
Het moet ons dan ook niet verwonderen dat God zich niet alleen toont aan zwakke en nederige mensen maar soms ook in zwakke, nederige mensen.
Maar wij hebben het er heel, heel moeilijk mee dat het heilige, het goddelijke zich zou laten kennen in het kleine, het zwakke, het menselijke.
En vandaag vinden wij die reactie, die houding terug in het evangelie van deze zondag. Jezus komt terug in zijn vaderstad Nazareth. En dat bezoek brengt opschudding teweeg.
Dat de “menswording” heeft plaatsgevonden wil zeggen dat Jezus ook 100% mens was.
Dat Hij zich pas op volwassen leeftijd bewust geworden is van zijn zending en van wie Hij eigenlijk was. En dat Hij dus ook een gewone jeugd heeft gehad, die in weinig verschilde van die van de andere jongens van zijn leeftijd.
En nu horen de Nazareners de verhalen over Hem, over wat Hij zegt en doet en vooral over de uitspraken die Hij doet over zichzelf. En dat kan toch niet!
Zij kennen Hem toch van vroeger. Hij is familie, Hij is één van hen, Hij kan gewoon niet de Messias, de Verlosser of de Zoon van God zijn. . .

Moeilijk
En dat is zo typisch. Wij kunnen er gewoon niet bij dat God zich toont in een gewone mens, dat zijn kracht zich toont in zwakheid.
Dat God zich toont in Jezus, oké, dat is een geloofspunt. Tot daar dus!
Maar toch niet in andere, heel gewone mensen!
Heiligen moeten voor ons ook dag-en-nacht “heilig zijn”. Zij kennen de grootste tegenstand, soms zelfs pure vijandigheid in hun eigen kring. Heiligen zijn echter op de eerste plaats gewone mensen die soms iets uitzonderlijks doen.
Maar als ze op andere momenten gênant gewoon doen, dan wordt dat nogal eens gezien als een uit-hun-rol-vallen, als de ontmaskering van bedrog.
Wij hebben het er bijzonder moeilijk mee dat de Kracht van God zich bij voorkeur toont in de zwakheid van mensen.

Vertrouwen
En nochtans is dat een heerlijke, moedgevende gedachte.
Voor onszelf maar ook voor onze kerkgemeenschap.
Wij zijn zo langzamerhand op het punt gekomen dat wij durven zien dat de Kerk in Vlaanderen niet in crisis is maar gewoon aan het verdampen is.
Wij moeten ophouden met onszelf zoet te houden met projecten, studiedagen, vergaderingen, boeken en Cd’s. Met gewichtigdoenerij.
Het enige wat wij echt moeten doen is, met heel onze Kerk in alle nederigheid op de knieën gaan zitten. En vragen: “Heer, redt ons”.
Alleen dán zal de kracht van Christus onder ons komen.
Alleen dan.

VELDKAPELLETJE BUNSBEEK VERNIEUWD
zo 27 juni '21

Het Mariakapelletje langs de Veldstraat in Bunsbeek had dringend nood aan een opfrisbeurt, zo dachten de organisatoren van de Kapellekesfietstocht. Het glas was stuk , een gedeelte van het dakje was weg, het hout had z’n beste tijd gehad en de verf was afgebladderd. Onmiddellijk waren enkele mensen bereid om de handen uit de mouwen te steken. Jozef Vanmeldert vernieuwde het hout en Tom Struys gaf het geheel een stevige lik verf! Dankjewel, mannen! Ook een dankjewel aan buurvrouw Christiane Vandersmissen, die al jarenlang liefdevol zorg draagt voor het kapelletje en de nabije omgeving.

Op zondagnamiddag 27 juni ’21, toevallig of niet de feestdag van Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstand, werd het nieuwe veldkapelletje ingewijd door pastoor Luc. Zo heeft moeder Maria terug een mooie plaats te midden van de Bunsbeekse velden.

Moeder Maria
Maria,
over heel de wereld
roepen mensen u aan,
in alle talen wordt gij
vereerd en bezongen.
Men heeft u geprezen
in duizendvoudige namen.
Maar of men u
‘ivoren toren’ noemt
of ‘gulden huis’,
voor alles zijt gij
de MOEDER.

Toon Hermans

KAPELLEKESFIETSTOCHT – WIN MOOIE PRIJZEN
vr 25 juni '21

  1. Tot en met 31 augustus ’21 loopt er een wedstrijd, waarmee je mooie prijzen kan winnen. Het wedstrijdformulier is te vinden op https://www.kerkglabbeek.be/sites/default/files/Kapellekesfietstocht/Vragen%20wedstrijd%20fietstocht.pdf .
  2. Wedstrijd 2: neem een selfie met daarop één van de kapelletjes, en post deze openbaar (!) op Facebook of Instagram onder de hashtag #kapellekesfietstochtglabbeek, uiterlijk op 31 augustus ’21. Inspireer zo anderen om Glabbeek te ontdekken en maak ook hiermee kans op een mooie prijs!

Meer info op www.kerkglabbeek.be/kapellekesfietstocht

NIEUW GEVELKAPELLETJE PASTORIE GLABBEEK INGEZEGEND
do 24 juni '21

Op zondag 20 juni 2021, bij de opening van de Kapellekesfietstocht, werd aan de gevel van de pastorie een mooi, nieuw kapelletje ingezegend door pastoor Luc Thiry. Zowel het kapelletje als het beeldje van Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel zijn een geschenk van onze deken, Luc Van Hilst. De kerkfabriek stelt vanaf nu de voortuin van de pastorie open, zodat fietsers, buurtbewoners en passanten elkaar en Maria kunnen ontmoeten op één van de nieuwe zitbanken.

Gebed tot Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel
Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel
Moeder van God en onze moeder.
Vol vertrouwen bidden wij tot U:
schenk ons iets van uw geloof
en leer ons dienstbaar zijn aan de mensen.
Help onze zieken,
en allen wier hart door leed getekend is.
Laat geluk en liefde
wonen in onze familie;
zegen allen die ons dierbaar zijn,
en blijf ook mij nabij
met uw bescherming.
Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel, bid voor ons.

Pagina's