Nieuws uit de parochie

SCHOOLVIERING BUNSBEEK
wo 19 september '18

uitnodiging

INSCHRIJVINGEN VORMSEL/PLECHTIGE COMMUNIE 2019
wo 19 september '18

6184bd68-3484-4b0f-95cb-e884df3b17c7.jpegOuders die niet aanwezig konden zijn op het infomoment van vorige week kunnen zich ten laatste vandaag (19/09) inschrijven via gert.janssens@kerk-lubbeekglabbeek.be of via 0474 72 14 82.

Wie zeg jij dat ik ben?
ma 17 september '18

Zondag 16 september 2018 – 24ste zondag door het jaar (jaar B)

Onlangs las ik van een bekend schrijver en theoloog dat hij een toespraak had gehouden voor mensen van de Engelse luchtmacht. En toen hij zijn uiteenzetting over God had beëindigd stond er een oude, wat stugge officier recht en die zei: “Ik heb hier allemaal niks aan. Maar ik ben echt wel een religieus mens. Ik weet dat er een God is. Ik heb Hem gevoeld, helemaal alleen ’s nachts in de woestijn. Het geweldige mysterie. En daarom geloof ik nu juist niet in al die keurige leerstellingen en formules over God. Die zijn allemaal zo nietig en betweterig en zo onwerkelijk, als je weet waar het echt om gaat”.
Ik denk dat die man daar in de woestijn een authentieke godservaring heeft gehad. En je zou als lezer wensen dat hij ook de moeite gedaan had om wat hij daar ervaren heeft wat nader te omschrijven. In ieder geval is wat deze officier in de woestijn had meegemaakt voor hem oneindig veel meer werkelijkheid dan de nogal muffe taal van dogmatische en theologische formuleringen.

(On)vruchtbaar
Alleen: je kan er zo weinig mee doen. Het is dan wel een overweldigende ervaring, maar als ze niet kan geduid worden komt er ook niets uit voort.
Terwijl Bijbel, theologie en kerkelijke leer ook gebaseerd zijn op honderden, duizenden van die godservaringen. Maar dan ervaringen waarin de theologie een lijn, een richting ontdekt zoals een wetenschapper verbanden en wetmatigheden ontdekt in fysische fenomenen. En dan worden die godservaringen natuurlijk hanteerbaar, ze wijzen een richting aan en ze nodigen uit tot engagement. Ze worden vruchtbaar. Het is dankzij die leer en die theologie dat wij begrijpen dat al die godservaringen een appel zijn, een oproep om als mens op een bepaalde manier in het leven te staan.
Godservaringen zijn (vermoed ik) bijzonder aangenaam omdat ze je bevestigen en zekerheid geven en je (volgens de verslagen) helemaal overhoop gehaald maar gelukkig achterlaten. Het gevaar is dus zeer groot dat men ze gaat zoeken omwille van het genotsaspect en er verder niets mee doet.

Vaag
Dat is ook het aantrekkelijke van een vage religie. God ervaren in de natuur en in de kunst en dat soort dingen. Het is aangenaam en het verplicht je tot niets. Erger wordt het natuurlijk als je ook nog gaat grasduinen in boekjes over “kosmische energieën”, over “mystieke plaatsen” en “magische stenen”. De bedoeling van dat soort vage religiositeit is duidelijk: je bevestigen in het vooral bezig zijn met jezelf, met je persoonlijk happygevoel. Maar ik heb niet de indruk dat dat erg goed lukt. De kans is zelfs groot dat, als je met die dingen bezig bent, je nooit nog het bos uitkomt, nooit nog echt van de zon zult genieten.

Inzet
Het geloof van Jezus bevrijdt je juist van het obsessief met jezelf bezig te zijn.
Het bevrijdt je van het voortdurend zoeken naar genietingen voor jezelf.
Het leert je je in te zetten voor anderen. Wie erop ingaat merkt dat hij precies dáárdoor gelukkig wordt. Terwijl je anderen probeert gelukkig te maken, merk je dat je, zonder het te zoeken, zelf gelukkig geworden bent. En daarmee is meteen ook de naam van Jezus gevallen. Als christenen hebben wij resoluut elke vorm van vage religiositeit achter ons gelaten. Als christenen geloven wij dat wij via onze ervaring en ons verstand steeds verder kunnen doordringen in de ons omringende werkelijkheid, maar niet in de maker ervan. God blijft de gans-Andere, die wij nooit helemaal kunnen vatten en begrijpen. Als Hij wilde dat wij Hem enigszins kenden, dan was de enige mogelijkheid die Hij had: zich zelf aan ons kenbaar te maken. En wel op de enige manier die voor ons begrijpelijk is: in een mens.

Menswording
Het kernpunt van ons geloof is dat Hij dat in Jezus inderdaad ook gedaan heeft.
Dat op een welbepaald moment in onze geschiedenis die menswording heeft plaatsgevonden. “Menswording” klinkt nogal mythisch. Vooral ook omdat het verhaal errond van mythische elementen doorspekt is (nieuwe ster, maagdelijke geboorte). Maar het feit zelf van de menswording hoeft helemaal niet mythisch gedacht te worden. Wij geloven toch ook van mensen als Franciscus van Assisi, Pater Damiaan en Moeder Theresa dat God zich via hen aan ons liet kennen. Dat God zich op bepaalde momenten in hun leven en via bepaalde daden die ze stelden, aan ons openbaarde. Waarom zou God zich dan in één bepaalde mens, in Jezus, niet helemaal aan ons kunnen laten kennen. Zodat we van Jezus kunnen zeggen dat Hij God was in de gestalte van een mens. Ik heb daar in ieder geval altijd weinig moeite mee gehad.

Relevant
En ik denk ook dat de meeste hedendaagse mensen die hun interesse voor het geloof verliezen niet dáár op afknappen. Wel op wat wij van Jezus gemaakt hebben. Als Jezus alleen maar de uitvinder is van de christelijke waarden, dan is Hij een soort leraar, een moralist, Iemand die zegt hoe we moeten leven. Dan staat hij op dezelfde hoogte als Plato en Aristoteles of zelfs van Etienne Vermeersch en Maggie De Block. Dan is Hij interessant voor een vraag in een televisiequiz, maar heeft hij verder niet zoveel impact op mijn leven. Als Jezus echter God zelf is in de gestalte van een mens, de levende Verrezen Heer, die ook vandaag mijn metgezel wil zijn, die met mij spreekt en zin en kleur aan mijn leven wil geven, dan wordt Hij ineens heel relevant, ook voor jongeren, ook voor mensen van vandaag.

PASTORIETUIN GLABBEEK DECOR VOOR KUBB-TORNOOI JH BUNKER
zo 16 september '18

Op 14, 15 en 16 september 2018 organiseerde de JH BUNKER haar traditionele “Bunker Kermis” in Glabbeek. Net zoals vorig jaar waren de kermisgangers voor het kubb-tornooi te gast in de voortuin van de Pastorie van Glabbeek op zondagnamiddag. Twaalf ploegen (met telkens vier tot zes spelers) namen deel. Kubb is een Zweeds buitenspel, waarbij de spelers houten blokken van het andere team omver moeten gooien door er houten stokken tegenaan te gooien. Team “TWISTED KUBB” werd de uiteindelijke winnaar. Proficiat!

foto’s: Guy Neyns

VRIJWILLIGSTERS VERKOPEN 700 AZALEA’S VOOR KOM OP TEGEN KANKER
za 15 september '18

Op vrijdag 14 en zaterdag 15 september ’18 verkochten de enthousiaste dames van KVLV Glabbeek-Zuurbemde niet minder dan 700 (!) azaleaplantjes huis-aan-huis in Glabbeek, Zuurbemde en Kapellen en aan Spar Glabbeek ten voordele van Kom op tegen Kanker.

De opbrengt van het nationale plantjesweekend zal gebruikt worden voor steun- en zorgprojecten voor kankerpatiënten en hun naasten. Er worden onder meer speciale activiteiten georganiseerd voor kinderen en jongeren met kanker. Patiënten die het door hun ziekte financieel moeilijk krijgen, kunnen rekenen op steun uit het Kankerfonds. De Kankerlijn biedt een luisterend oor aan patiënten en hun naasten. Dat doen ook de vele zorgvrijwilligers in de Vlaamse ziekenhuizen. Een deel van de opbrengst gaat ook naar palliatieve zorg en lotgenotengroepen.
Meer hierover op www.komoptegenkanker.be/opbrengst

Hartelijk dank voor uw steun!
#plantjesweekend

OVER DE KLOKKEN VAN DE GLABBEEKSE KERKEN
do 13 september '18

F4275d36Morgenavond (vrijdag 14 september) stelt de Heemkundige Kring van Glabbeek haar Jaarboek 2018 voor in GC De Roos. Eén van de onderwerpen in het boek is de “De klokken van de Glabbeekse kerken”: een artikel van de hand van Jef Teugels en Werner Wouters.
U bent van harte welkom!

Meer info op www.heemkunde-glabbeek.be

PLANTJESWEEKEND VOOR KOM OP TEGEN KANKER
wo 12 september '18

F4275b37Samen maken we een vuist tegen kanker. KVLV Glabbeek-Zuurbemde doet al voor de 16de keer mee aan deze actie. Op vrijdag 14, zaterdag 15 en zondag 16 september ’18 gaan ze van huis tot huis om azalea’s te verkopen ten voordele van “Kom op tegen Kanker”. Maak ook een vuist tegen kanker en koop een azaleaplantje voor 7 euro.

Wil je meer weten over deze actie of wil je graag meehelpen, neem dan contact op met Ria Boyen op 016 77 11 40 of ria.boyen@outlook.com

Effeta: Ga open
ma 10 september '18

Zondag 9 september 2018 – 23ste zondag door het jaar (jaar B)

Het leven is iets dat ons overkomt. Op een gegeven moment worden wij in het leven gegooid en dat naakte feit hebben wij in ieder geval niet aan onszelf te danken. Wij hebben er niet zelf voor gekozen, het overkomt ons. En zo zijn er vele, heel belangrijke dingen in ons leven waar wij geen enkele zeggenschap over hebben, waarin wij op geen enkele manier kunnen kiezen. Wij bepalen niet het tijdstip van onze geboorte, niet wie onze ouders zijn, niet de omgeving, niet het milieu en niet de opvoeding die we zullen krijgen. Wij beslissen niet over de genen, de mogelijkheden en de gebreken waarmee we geboren worden.
En zelfs in de belangrijke levenskeuzen die we later zullen maken, blijken allerlei factoren mee te spelen die weinig te maken hebben met autonomie.

Illusie
En die autonomie, die zelfbeschikking staat nochtans hoog aangeschreven in onze samenleving. Wij geloven heel sterk in de maakbaarheid van het leven.
Wij geloven niet alleen dat wij het recht hebben om over ons eigen lot te beschikken, maar wij menen dat wij ook inderdaad schepper zijn van ons eigen geluk of ongeluk. Op zich is dit een positieve en vruchtbare gedachte: ze bevrijdt ons van passiviteit en berusting en ze roept ons op om ons leven in handen te nemen, om creatief te zijn en iets te doen met de mogelijkheden die ons gegeven zijn. Maar die nadruk op onze mogelijkheden vertelt slechts het halve verhaal. “Op menig terrein”, zegt de jonge schrijver Alain Verheij, “is persoonlijke keuzevrijheid een illusie” (Alain Verheij in “God en Ik”, uitgeverij Atlas Contact).
En helemaal ontnuchterend wordt het natuurlijk als je kijkt naar het grotere plaatje, als je ziet wat er – volkomen buiten onze wil om – allemaal gebeurt in onze wereld: mooie, maar ook veel minder fraaie dingen.

Hoop
Daar gaat trouwens het Oude Testament over: over de rauwheid van het leven.
Over al de heerlijke maar ook de afschuwelijke dingen waar de mens toe in staat is, ook de afschuwelijke dingen die zomaar gebeuren, zonder dat iemand er kan aan doen. Wie denkt dat geloof een zoethoudertje is met mooie verhaaltjes om mensen in slaap te wiegen, die heeft duidelijk nog nooit in de Bijbel gelezen. Wat het Oude Testament met al die verhalen echter vooral beoogt is een bodem van hoop te leggen onder de barsheid van het bestaan.
Jesaja (eerste lezing) leefde in een tijd waarin er maar geen einde kwam aan de ellende van oorlog, pest en hongersnood. Jesaja biedt geen goedkope troost.
Wel hoop: ooit komt er een einde aan. Daarom nu nog niet. Maar ooit . . .
Geen pijnstiller dus, geen drug. Maar een bodem van hoop onder alle ellende.

Appel
En toen kwam Jezus.
En Jezus bevestigt heel sterk de geldigheid van die hoop. Voor Hem is God liefde, ook al begrijpen wij die liefde niet altijd en overkomen ons verschrikkelijke dingen. God is voor Jezus – de uitdrukking is van een Nederlandse protestantse dichter wiens naam ik vergeten ben – God is voor Hem “een bodem van ontferming”. Ik vind dat nog altijd een ongelooflijk mooie omschrijving: een bodem van ontferming. Wat je ook overkomt, hoe zwaar je het ook te verduren krijgt, uiteindelijk vangt Hij je op. Hoe akelig diep je ook valt, uiteindelijk val je altijd in zijn handen. Maar God is nog meer.
Voor Jezus is God vooral ook een oproep, een appel, een zweepslag om op te staan, om iets te doen, om de uitdagingen aan te gaan.

Effeta
De God van Jezus gaat radicaal in tegen de passiviteit en de berusting die zich nogal eens durft hechten aan religies. De God van Jezus is één gigantische schreeuw om zelf te leven en anderen tot leven te brengen. Het geloof in Jezus is pas echt als het leven in je leven brengt, als je er door ontbolsterd en bevrijd wordt. En als je er door opgezweept wordt om ook andere mensen te verlossen van welke vorm van slavernij dan ook. Als het je ertoe brengt om de gehechtheid aan jezelf van je af te zetten en open te komen voor de vraag in het gelaat van de ander. “Effeta”, zegt Jezus voortdurend tegen ieder van ons. Ga open, leef, durf jezelf te geven. Vind je geluk, niet in het voortdurend zoeken van jezelf maar juist in het loslaten van jezelf en in open te komen voor anderen. Ga open.

Levende Heer
Maar ook hier weer dat heel bijzondere van Jezus. Heel belangrijk vooral in een tijd als de onze, waar men het christendom wil verengen tot een kwestie van waarden en normen. Jezus is GEEN moralist en GEEN filosoof. Jezus is de levende Heer. Hij zegt niet alleen: “Ga open”. Hij belooft ook: als je het durft, ben ik bij je en zal ik je steunen. En je zal ook wéten dat ik bij je ben.
Ik ben echt wel meer dan een historische figuur, een profeet uit het verleden.
Ik ben de Verrezen Man van Nazareth. Tegen ieder van ons zegt Hij, ook in 2018: “Ga open, durf te leven zoals ik dat van je vraag, en je zal ervaren dat ik er ben. En met je meega. Effeta”. Durf open te gaan.

De binnenkant van de wet
wo 05 september '18

Zondag 2 september 2018 – 22ste zondag door het jaar (jaar B)

De centrale gedachte in het joodse geloof is de verbondsgedachte: het verbond tussen God en Israël. God zal zorg dragen voor zijn volk, maar het volk moet zich dan ook strikt houden aan de voorschriften van de Thora.
Het tot in de kleinste details naleven van niet alleen de 10 geboden maar ook nog de meer dan 600 andere voorschriften, geboden en verboden, was voor de joden ook een middel om hun eigen identiteit te benadrukken.
Militair en economisch betekende Israël niet veel, vergeleken met de omringende grote naties: Egypte, Babylon, Assyrië en Perzië. Wellicht hielp het rigoureus naleven van hun wetten hen ook om niet cultureel opgeslorpt te worden door andere volkeren. En heeft de opvallende kledij en haartooi van de orthodoxe joden ook vandaag nog dezelfde functie als 2000 en 3000 jaar geleden.

Pervertering
Het gevaar dat daarbij voortdurend op de loer ligt laat zich raden: het gevaar van wetticisme. Het gevaar dat men zich strikt houdt aan de letter van de wet en dat men de geest van de wet verwaarloost. Het gevaar dat je bijvoorbeeld wel zeer secuur alle reinigingsvoorschriften vóór het eten nakomt, maar geen moment meer stilstaat bij de gedachte dat je met “propere handen” in het leven moet staan en je niet met vuile zaakjes moet bezighouden.
Jezus kon absoluut niet overweg met wetticisme omdat dit een pervertering, een verwording is van iets dat op zichzelf goed is. Wetten, regels en reglementen zijn goed op zich, ze dienen het leven, maken het gewone leven zelfs mogelijk omdat ze de chaos tegengaan.

Tirannie
Zonder wetten krijg je automatisch het recht van de sterkste. Waar wetten onbestaande zijn of met de voeten worden getreden, worden kleinen en geringen altijd weggeduwd en onderdrukt door de sterken en de machtigen.
Een mooie illustratie van die gedachte vind je in de Verenigde Staten.
Bijna de hele Amerikaanse bevolking stamt af van mensen die in vorige eeuwen gevlucht zijn voor tirannie, wetteloosheid en onderdrukking. Afkeer voor tirannen en respect voor “Law en Order” zit de Amerikanen in het bloed. Vandaar dat in een doorsnee stad in dit toch wel zeer Bijbels gekleurde land, het meest imposante gebouw meestal niet de kerk maar het gerechtsgebouw is.
Wetten en regels beschermen mensen en maken het samenleven mogelijk.
Maar het gaat inderdaad om de geest van de wet, niet de letter. Ieder van ons kan zo uit de losse hand tientallen voorbeelden geven van situaties waarbij iemand iets doet wat totaal niet door de beugel kan en toch keurig binnen de lijntjes van de wet blijft.

Gebed
Vandaar dat Jezus zo scherp ingaat tegen wetticisme. Wellicht niet het minst omdat je het ook vaak tegenkomt in het godsdienstig leven.
Sinds vele jaren had ik de gewoonte aangenomen om mijn dagelijkse rozenkrans te bidden in de wagen. Dat feit alleen wees al een beetje in de richting van “niet te veel tijd verliezen”. Dat ik bovendien ook nog nooit tegen een boom ben aangereden bewijst dat ik toch nog altijd meer met de weg dan met het gebed bezig was. Ik ben daarmee dus gestopt en doe dat nu op een ander moment van de dag. Bovendien is het goed om extra zorg te besteden aan het spreken met God in je eigen woorden. Vijf of tien minuten met horten en stoten, stamelend of zelfs woordeloos, maar intens “bezig zijn” met God is veel belangrijker dan een uur gedachteloos en achteloos, geijkte gebeden opzeggen, de quota halen, het lijstje afwerken.
Een andere reden waarom het belangrijk is naar de binnenkant, naar de geest van de wet te kijken en ernaar te leven, is het feit dat je de formele wet ook kan gebruiken om er anderen mee om de oren te slaan. Je moet eens nagaan wat je eigenlijk beoogt als je termen gebruikt als “sorry, maar de wet is de wet” of “just is just” en “reglement is reglement”.
In ieder geval wil je daarmee niet het kameraadschappelijk samenleven bevorderen.

Haat
En dan is er tenslotte nog de meest zwaarwichtige reden waarom je meer moet letten op de geest dan op de letter van de wet. Leven naar de geest helpt het kwaad in jezelf in de kiem, van bij het begin, te bestrijden.
Als je razend op iemand bent moet je daar iets aan doen vooraleer je kwaadheid verziekt en blijvende haat wordt. Je mag dat niet onderschatten.
Iemand haten is willen dat die mens dood was, niets meer of niets minder.
Dat is echt geen boutade. Moesten wij leven in tijden van oorlog of revolutie, in een periode van wetteloosheid, dan zouden velen onder ons hier niet meer zitten, ze zouden zijn omgebracht. Zonder wetten eindigt haat in moord.
Iemand die Jezus wil volgen, zorgt ervoor dat er voor haat geen plaats is in zijn hart. En dat hij niet aan kwaad toekomt, niet uit schrik voor de wet en de straf maar omdat hij haat geen kans geeft om zich te ontwikkelen.
Als je iemand echt haat heb je in je hart die ander al vermoord.

SAMANA ATTENRODE STOPT…. EN ZOEKT NIEUWE START
zo 09 september '18

F4275i36Het bestuur van Samana Attenrode (ziekenzorg) is onlangs samengekomen en heeft beslist om de huidige werking niet verder te zetten. Daardoor zal de jaarlijkse pannenkoekendag in september ook niet doorgaan.

De eerste reacties hierop zijn wat verdeeld. Men heeft begrip dat enkele bestuursleden door gezondheidsproblemen niet verder kunnen functioneren, maar de werking van een zo nuttige en noodzakelijke vereniging mag hierdoor toch niet stoppen.

We willen het huidige, afscheidnemende bestuur, van harte danken voor de inspanningen die ze deden: deelnemen aan vergaderingen, huisbezoeken bij zieken, zorgen voor geschenkjes, aankopen doen voor Kerst- en Paasfeest en de pannenkoekendag. Daarbij komt dan nog de administratie en de boekhouding.

Het werk dat zij begonnen zijn, zou verdergezet moeten worden Er zijn al enkele mensen die bereid zijn om een deeltaak op zich te nemen in een nieuw bestuur, maar we zoeken nog mannen en vrouwen om mee te doen. Vele handen maken het werk licht ! Binnen enkele weken zal een vergadering doorgaan in het parochiecentrum om een nieuwe start te maken. Spreek al af met mensen die het hart op de juiste plaats hebben en kom samen. Vroeg of laat zal iedereen het nut ervaren van een goedwerkende ziekenzorgkern.

Interesse om mee te werken? Geef een seintje aan Josiane Van der Meeren (0470 / 26 29 50, bij_josiane@msn.com).

Pagina's