Nieuws uit de parochie

“LA VIDA ES UN CAMINO”
za 26 mei '18

Thomas uit Glabbeek ging naar Compostella

Met een groep van 30 studenten van de Thomas More Hogeschool zijn we in vijf dagen van Sarria naar Compostella gewandeld. Een tocht van ongeveer 120 km die we ieder op een andere manier hebben beleefd.

“La vida es un camino” was één van de zinnen die me is bijgebleven van de pelgrimsmis in Compostella. Waarom? Omdat ik tijdens deze tocht heb ingezien dat het leven een “camino” is. Soms is het makkelijk, soms is het moeilijk, soms ben je zo dicht op je bestemming maar lijkt het nog onnoemelijk ver. Je moet gewoon stap voor stap doorwandelen, ook al zijn je benen moe en weegt je rugzak zwaar op je schouders. Zolang je blijft wandelen geraak je wel op je bestemming. Vaak is de reis mooier dan de bestemming, daarom is het belangrijk om af en toe stil te staan, rondom je te kijken en te zien hoe mooi alles rondom je is.

Ondanks het slechte weer heb ik enorm genoten van deze tocht. Vijf dagen geen gsm of computer deed deugd. Je kan de camino voor 3 redenen doen: religieus, spiritueel of sportief. Ik heb het gedaan deels om mezelf fysiek uit te dagen, maar ook deels om alles eens op een rijtje te zetten. Elke ochtend kregen we een kaartje mee met een spreuk of gezegde om tijdens de wandeling over na te denken. We moesten de derde dag 31 km wandelen en toen daagden ze ons uit om 30 min alleen en in stilte te wandelen. Ik heb toen besloten om deze wandeling helemaal alleen te doen. Fysiek ging dit redelijk goed maar mentaal was dit veel zwaarder. Ik ben tijdens die 31 km mezelf kwijt gespeeld en ik heb mezelf terug gevonden. Op een bepaald moment kwamen alle zorgen naar boven en heb ik een half uur geweend. Hierna heb ik mij herpakt en tegen mijn eigen gezegd: “Nee Thomas, jij weet wie je bent en voor wat je staat.” En het gekke was, toen ik dat zei stopte het met regenen en begon het op te klaren.

Het hoogtepunt van de camino was toen we aankwamen in Compostella. Wij zijn in de gietende regen het plein voor de kathedraal opgewandeld en we zijn letterlijk op onze blote knieën aan de laatste schelp gaan zitten. Ik was heel blij omdat ik het gehaald had en ik de fysieke uitdaging heb kunnen doen maar ik voelde mij ook leeg want je weet dat de reis er op zit. Je camino is gedaan.

Te voet naar Compostella is een avontuur dat iedereen ooit eens moet gedaan hebben. Jong of oud, religieus of niet. De mensen die je tegenkomt en de dingen die je meemaakt blijven je bij. Ik ben enorm dankbaar dat ik de camino, mijn camino, heb mogen afleggen met zo een fijne groep. Ik zou het zonder twijfel opnieuw doen, desnoods op blote voeten!

Thomas Cleynen

FEESTELIJKE MARIA-ACHTDAAGSE IN LUBBEEK
vr 25 mei '18

F4275d22Van zondag 3 tot zondag 10 juni 2018
De kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Lubbeek aan de Binkomstraat is één van de belangrijkste bedevaartplaatsen van Vlaams-Brabant.
De geschiedenis van de kapel gaat terug tot 1341. Het eerste octaaf vond plaats in 1816. Dit jaar vieren we dus het 203de octaaf met processies, bedevaarten en een parochiefeest met wereldmarkt.

De folder met feestelijkheden kan je hier vinden.

De parochieploeg Lubbeek Sint-Martinus nodigt je graag uit op de vele activiteiten.

LEERLINGEN SCHOOL BUNSBEEK NAAR MARIA
do 24 mei '18

Verschillende klassen van de Vrije Basisschool De Duizendpoot Bunsbeek trokken op woensdag 24 mei ’18 naar het 120 jaar oude kapelletje van Boeslinter. Want ook de jongens en meisjes weten dat mei de Mariamaand is.
Mooi en zinvol initiatief!

OPEN KERKENDAG – ZONDAG 3 JUNI ’18
do 24 mei '18

Van harte welkom in onze zes kerken…

F4275m22

EERSTE COMMUNIE BUNSBEEK
ma 21 mei '18

De voorbije maanden hebben de leerlingen van het tweede leerjaar van Bunsbeek, zich stap voor stap voorbereid om hun Eerste Communie. Op zondag 20 mei, Pinksteren, was het eindelijk zo ver. De viering stond in het thema ‘Er zit een schat verborgen in mezelf’. De 14 communicanten vrolijkten de viering op met teksten en liedjes, tot ze uiteindelijk aan het einde van hun tocht kwamen: ze ontvingen voor het eerst de communie. Het werd een schitterende dag waar zelfs de zon niet op wou ontbreken.

Proficiat aan de communicantjes en hun ouders, broers en zussen!
Dank aan juffen Liesbeth & Joke voor de fijne voorbereiding!
Dank aan Erwin Donvil voor de mooie foto’s.

PAROCHIES OP BEDEVAART NAAR SCHERPENHEUVEL
vr 18 mei '18

Op een sombere zondag 13 mei trokken onze zes parochies op bedevaart naar Scherpenheuvel. Omwille van het weer waren er geen fietsers of voetgangers gestart in Glabbeek: de groep was daardoor merkelijk kleiner dan vorige jaren.
Om 14 uur namen we deel aan de eucharistieviering in de Mariahal, voorgegaan door priester Luc. Nadien baden we de Rozenkrans in het rustgevende park.
Bij een frisse pint of een heerlijke koffie werd de deugddoende namiddag afgesloten.
Het was een fijne namiddag bij Maria…

LEERLINGEN KAPELLEN STAPPEN VOOR HET GOEDE DOEL: EINDBEDRAG!
do 17 mei '18

DSC_0044 -aangepastOnlangs trokken de leerlingen en leerkrachten van de vrije basisschool Kapellen “De Kleine Wereld” (en vrije basisschool “Trip Trap” Kortenaken d.m.v. een voettocht naar Scherpenheuvel geld en zamelden -d.m.v. sponsoring van ouders, familie & vrienden- geld in voor het goede doel.
Ondertussen werden de centjes geteld: de prachtige som van 592,60 euro werd ingezameld door de kinderen van Kapellen voor de organisatie Alles4afrika.

Eerder artikel: https://kerkenglabbeek.wordpress.com/2018/03/30/school-kapellen-op-tocht-naar-scherpenheuvel/

Het wettelijk kader
ma 14 mei '18

Zondag 13 mei 2018 – Zesde zondag van Pasen (jaar B)

Honderdduizenden jaren geleden, toen er nog geen “Code Napoléon” was, en geen Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, probeerden de mensen ook al de chaos terug te dringen en wat orde en zekerheid in hun samen-leven te brengen. En ze deden dat met behulp van regels en taboes, geboden en verboden die eeuwenlang hun onbetwistbaar nut bewezen voor het voortbestaan van de groep. Wie ertegen zondigde werd dan ook zonder pardon weggejaagd of gedood. Veel van die oude gebruiken en gewoonten hebben vandaag hun relevantie verloren, maar ze leven nog verder in talloze tradities en culturen. Niet in de onze, want het christendom heeft nogal radicaal komaf gemaakt met de meeste gebruiken van haar Joodse geestelijke voorouders. Maar dat geeft ons nog niet het recht om neer te kijken op tradities die dat niet deden.

Misprijzen
Ik moest daaraan denken bij al de nogal heftige reacties t.a.v. de Joodse heer die kandidaat was voor de verkiezingen in Antwerpen. Natuurlijk kan iemand die een andere vrouw dan de zijne geen hand geeft, geen publieke functie vervullen in ons land. Maar de heftigheid waarmee men daar tegenin kwam, vooral in lezersbrieven, geeft toch wel te denken.
Vooral ook omdat lezersbrieven, of je met wat erin beweerd wordt akkoord gaat of niet, iets zeggen over wat er leeft onder de bevolking. Mensen hebben blijkbaar nog weinig op met overgeleverde tradities en gebruiken. In een tijd van grote welstand en van allesoverheersend consumentisme worden traditionele richtlijnen en bakens bijna zonder nadenken verworpen als beperkend en beknottend, als een rem op het genieten van het leven.

Oké?
Nu is er uiteraard geen zinnig mens die het betreurt dat de archaïsche gewoonteregels van vroeger stilaan vervangen werden door wetten die met de jaren op steeds democratischer wijze tot stand zijn gekomen. En dat in onze hedendaagse samenleving de vroegere lappendeken van iedere streek zijn eigen gewoonten en regels vervangen is door de moderne rechtsstaat, die probeert elke burger zo rechtvaardig mogelijk te behandelen. De mensen, ook de christenen, zijn daar echter zó tevreden over dat ze nog uitsluitend naar de wet kijken. Andere overwegingen komen nauwelijks nog aan bod. Als het niet verboden is door de wet, dan is het oké. Maar, is dat ook zo? Is het werkelijk zo dat je, ook als christen, je leven laat bepalen alleen door wat de burgerlijke wetgeving toelaat of verbiedt? Het is wel vanzelfsprekend dat je als christen binnen de grenzen van de wet blijft, maar dat wil nog niet zeggen dat dát voldoende zou zijn.

Anseele
Wetten worden immers gemaakt door politici in het parlement. En die politici moeten verkozen worden. En opnieuw verkozen. En dus hebben ze (en dat is wellicht de Achillespees van de democratie) de neiging om heel sterk rekening te houden met opiniepeilingen. De vraag is of in onze tijd nog politici van het type Anseele mogelijk zijn. “Vadertje” Anseele was de eerste grote socialist in de Belgische geschiedenis. En het eerste dat hij deed toen hij aan de macht kwam, was de café ’s verbieden om nog langer jenever te verkopen. Verontwaardiging alom onder de arbeiders. Nu hadden ze eindelijk een socialist aan de macht, en het eerste wat hij deed was “de troost van de werkman” verbieden. Maar omdat Anseele het echt goed voor had met zijn mensen ging hij tegen de stroom in, zette hij door en later bleek zijn wet een echte zegen voor de kleine man.

Genieten
De vraag is of politici dat vandaag nog durven. Politici moeten populair zijn willen ze herkozen worden. En dus zijn de meesten van hen niet langer voortrekkers en wegwijzers, maar volgers. Ze volgen blindelings de publieke opinie. En wie bespeelt en vormt de publieke opinie? De economische machthebbers. En wat willen de economische machthebbers? De economische machthebbers willen een economie die altijd maar groeit. En dat kan alleen maar als mensen almaar meer consumeren. En dus worden via de reclame nieuwe behoeften gecreëerd zodat mensen meer en meer dingen kopen die ze totaal niet nodig hebben. En ondertussen zorgen de populaire pers en de reclame voor een klimaat waarin individueel genot als hoogste goed wordt aangeprezen. En “genieten” een plicht geworden is.

Eigenheid
En de wetgever past zich aan en wordt altijd maar “breder” van opvatting. Binnen een rechtsstaat moet dat kunnen. Geen enkele groep mag een andere groep via de wet zijn mening opdringen. En de wet moet dus “breed” genoeg zijn opdat, binnen éénzelfde staat, christenen, moslims en seculieren zich, in respect voor de anderen, vrij kunnen bewegen en ontplooien. Maar dat wil tegelijk ook zeggen dat wij christenen ons leven niet mogen laten bepalen door dat steeds breder wordend wettelijk kader.
Maar dat wij onze eigenheid, onze eigen opvattingen en doelstellingen moeten bewaren en zelfs propageren. De wet vormt het kader. Je mag niet buiten de lijntjes kleuren. Maar je moet wel nog kleuren.

MOEDERDAG
zo 13 mei '18

Moederdag1-700x0-c-default-kopieAan alle mama’s en oma’s: een gelukkige Moederdag gewenst!

ZESDE LEERJAAR GAAT INTERRELIGIEUS
za 12 mei '18

F4275k20Op vrijdag 4 mei ’18 brachten de leerlingen van het zesde leerjaar, juf Lindsay en godsdienstjuf Anneleen van de gemeenteschool van Glabbeek een bezoek aan de imposante Sint-Theodarduskerk van Beringen-Mijn. De kerk werd gebouwd in de periode 1939-1943 door de uitbater van de steenkoolmijn van Beringen. Ere-deken Rik Segers leidde de kinderen rond in de kerk en vertelde meer over het katholieke geloof en beantwoordde de vragen van de geïnteresseerde kinderen. De kinderen trokken ook naar de kerktoren en moesten niet minder dan 164 treden beklimmen.
De meisjes en jongens bezochten tevens een moskee en een protestante kerk.

Pagina's