Nieuws uit de parochie

SINTERKLAAS / 6 december
ma 06 december '21

Wij geloven in Sinterklaas.
Niet in de Sint van de grote magazijnen en de schitterende winkels,
die alleen maar dient om de zaken te doen marcheren.
De echte Sinterklaas dreigt gedood te worden door een nietsontziende publiciteit.

Wij geloven in de Sinterklaas
die sinds eeuwen een geest van goedheid en liefde onder de mensen brengt.

6 december is de dag van het wonder.
De kinderen springen en dansen en juichen.
En de grote mensen glimlachen om de vreugde van de kinderen.
Dit wonder kan elke dag geschieden en niet alleen voor de kinderen.

Daarom vragen wij aan Sinterklaas een nieuwe bril,
een speciale bril om wat minder naar ons eigen ik te kijken
en wat meer naar de anderen.
Zodat wij zelf Sinterklaas voor elkaar kunnen zijn.
Zodat wij zelf een geschenk kunnen zijn, het geschenk van een vergevend woord,
het onbetaalbare geschenk van dank u te zeggen.
Zodat wij het verhaal van geven in daden kunnen omzetten,
door onze bemoediging en schouderklopjes, door elkaar kansen te geven.

Wij bidden tot de heilige Nicolaas
dat hij ons een duwtje in de rug geeft om zelf Sint te zijn.

OVERLIJDEN MIEKE ELST – BUNSBEEK
do 02 december '21

zonsondergang (Aangepast)

Op 28 november ’21 overleed Mieke Elst op 68-jarige leeftijd. We nemen zaterdag 4 december ’21 om 12 uur gelovig afscheid van haar in de Sint-Quirinuskerk van Bunsbeek.
We betuigen onze christelijke deelneming aan haar familie en wensen hen veel sterkte.

Mogen we vragen om uw gebed voor Mieke?

De rouwbrief kan u vinden op https://www.ingedachten.be/nl/overlijdensberichten/overlijden-detail/28-11-2021/mieke-elst

OP ZOEK NAAR CADEAUTJES VOOR KINDEREN DIE HET MINDER GOED HEBBEN!
di 30 november '21

Een initiatief van de Catechesewerking Pastorale Zone Sint-Franciscus Glabbeek

Binnenkort is Sint-Niklaas weer in het land en komen de feestdagen eraan; traditiegetrouw horen hier ook cadeautjes bij. Vele kinderen hebben misschien ook in de voorbije periode al wat cadeautjes gekregen. Door al deze overvloed vinden zij en hun ouders waarschijnlijk wel dat zij één (of meerdere) kleinere stuk(ken) van hun oudere speelgoed kunnen missen, er zijn zeker stukjes speelgoed die niet meer gebruikt worden. Een ideale gelegenheid om dit weg te schenken aan minder bedeelde gezinnen.

Het speelgoed dat de kinderen zelf graag cadeau willen doen aan andere kinderen mag aan ons bezorgd worden. Er is de mogelijkheid om het onder coronaveilige omstandigheden af te komen geven aan de ingang van de (Sint-Niklaas-)kerk van Glabbeek op zaterdag 4 december 2021 tussen 10.30 en 12 uur.
Wij zamelen het speelgoed in ten voordele van “Bezorgd om Mensen” van zuster Paula Jamers in Tienen. Het doel van B.O.M. is steun geven aan kansarmen uit de regio, zonder onderscheid.
Meer info over de werking van B.O.M. op www.bezorgdommensen.be

Tip:

  • Géén groot stuk speelgoed (mensen die het financieel niet breed hebben, hebben geen groot huis). Als het leesboekjes en puzzels zijn, bij voorkeur onbeschadigde exemplaren.

Alvast hartelijk dank!

CORONAVEILIGE EUCHARISTIEVIERINGEN OP ZONDAG VERDERGEZET
za 27 november '21

We behouden de maatregelen tegen het corona-virus tijdens de vieringen op zondag (9.30 uur) in de kerk van Kapellen. Bij dit alles houden we de woorden van pastoor Luc in gedachten: “Voor ons is het een absolute must dat tijdens de eucharistievieringen de kerk de veiligste en gezondste plaats is in heel het dorp.
Tot morgen!

WERELDLICHTJESDAG 2021
ma 15 november '21

Op ‘Wereldlichtjesdag’, de tweede zondag van december, worden wereldwijd alle overleden kinderen herdacht. Ook in onze Glabbeekse parochies willen we op deze dag hierbij stilstaan. Wij doen dit in de kerk van Wever (Solveldweg).

Zondag 12 december ‘21
Sint-Antoniuskerk in Wever
18 uur – start lichtjeswandeling van 3,5 km (rolstoel- & buggytoegankelijk)
19 uur – herdenkingsmoment in de kerk

Heb jij een kind verloren, recent of lang geleden, tijdens de zwangerschap, bij de geboorte of later? Wil jij de ouders van overleden kinderen speciaal nabij zijn? Dan nodigen we jou van harte uit op deze momenten. Van welke overtuiging je bent, gelovig, anders-gelovig of niet gelovig, we willen je nabij zijn in het verlies dat je draagt.

Breng een lichtje of een zaklamp mee voor de wandeling.

Van harte welkom!

SINT-HUBERTUSVIERING MET BROOD- EN HONDENWIJDING
vr 12 november '21

Zondag 7 november ’21 vond de jaarlijkse Sint-Hubertusviering plaats in de Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk te Kapellen.

Tijdens de eucharistieviering zegende pastoor Luc het brood, dat vooraf netjes in zakjes was gestoken. Iedereen kon op het einde van de viering naar voren komen om een zakje mee naar huis te nemen.
Vroeger werd het brood gezegend om de mensen te beschermen tegen hondsdolheid. Nu bidden we dat de mensen die van dit brood eten beschermd mogen worden tegen alles wat kwaad is en dat ze Jezus als het Brood voor hun leven mogen zien.

Na de viering mochten alle baasjes met hun honden de kerk binnenkomen voor de hondenwijding. Er was een recordopkomst: niet minder dan 103 honden en hun baasjes waren aanwezig! Ook de meegebrachte hondensnoepjes werden gezegend.

Met dank aan de Glabbeekse Hondenschool.

EUCHARISTIEVIERING WOONZORGCENTRUM DEN BOOMGAARD
di 09 november '21

DSCF0731.JPGVan harte welkom om op woensdag 10 november ’21 om 14 uur mee eucharistie te vieren in Residentie Den Boomgaard (Stationsstraat). Het thema van de viering is Allerheiligen: we herdenken in het bijzonder alle bewoners die het voorbije jaar zijn overleden.
Ook u, als niet-bewoner en niet-familielid, bent welkom om mee te vieren met de bewoners en priester Luc.

HERDENKING WAPENSTILSTAND
ma 08 november '21

Donderdag 11-11 is de jaarlijkse herdenking van de wapenstilstand van 11 november 1918, die het einde betekende van de Eerste Wereldoorlog. Naar jaarlijkse gewoonte herdenken we dit ook in Glabbeek, o.a. in de kerk van Kapellen.

Allerheiligen
ma 01 november '21

Maandag 1 november 2021, Allerheiligen (jaar B)

Arthur Miller schrijft ergens: “De enige manier van godsdienstig zijn die de mens past is iedere dag het uiterste uit je leven halen.”
Veel wijst erop dat dat inderdaad ook zo is.
Het leven is in wezen een geschenk, een kans die je krijgt. Met al de beperktheid, met al de pijn, met al het lijden,. . . die ermee gepaard gaan.
Op een dag zijn we er gewoon en dat naakte feit hebben wij in ieder geval niet aan onszelf te danken.
Het is dus wezenlijk een kans die we krijgen om er iets van te maken.
Wie het zo kan zien beseft ook dat je dat leven niet eert door het geschenk in de kast te zetten; maar door er iets mee te doen, ervan te genieten, er creatief mee om te springen.

Kiezen
Nu kan je die kans die je krijgt om van het leven te genieten en om er creatief mee om te springen, heel uiteenlopend interpreteren.
Je kan het zien als een vrijkaart om met volle teugen alleen maar voor jezelf te leven of juist om je talenten ten dienste te stellen en veel te betekenen voor anderen, voor je geliefden of voor de gemeenschap.
In beide gevallen eer je het leven door er alles uit te persen wat er uit te persen valt. Maar heel ons ethisch en religieus besef zegt ons dat alleen de tweede manier van leven waarde heeft. En dat de eerstgenoemde, het alleen maar leven voor jezelf, zo goed als waardeloos is.
Maar hoe je ook leeft, de eerste plicht die het leven je oplegt is er alles uit te persen wat er ook maar uit te persen valt. De ergste zonde is helemaal niets met je leven te doen, gewoon te wachten, je laten meedrijven tot het voorbij is.
Want ons leven is eindig.
Op een dag is het voorbij. Is er ineens die muur waar je niet over kan.
Is er alleen nog verbijstering, onmacht, wanhoop. . .
Tenzij je natuurlijk kan geloven dat het leven niet uitloopt op de leegte en het niets. Maar dat aan het eind ervan een liefdevolle God staat die zich over je ontfermen zal. Dat is ons geloof. Het is geen absolute zekerheid.
Het enige wat ik vanuit mijn verstand absoluut zeker weet is dat de mond die nu nog tot je spreekt op een keer zal stilvallen. En dat de ogen die je nu nog aankijken op een dag zullen uitdoven.
Dat is de enige zekerheid die verstand en wetenschap mij kunnen geven.

Maar. . .
daarnaast is er ons geloof.
Ach, ik weet ook wel dat geloof in onze streken niet meer zo vanzelfsprekend is als vroeger. En ieder van ons gelooft ook niet iedere dag even sterk.
Wij moeten dat niet willen wegmoffelen. In ons marcheren, samen met ons geloof, ook aarzeling, twijfel en scepsis, mee door ons leven.
Geloven is nooit vanzelfsprekend. Maar, vergis je niet, het is wel een heel natuurlijk en typisch menselijk gegeven. Mensen die niet geloven willen nogal eens beweren dat geloof ons wordt aangepraat, dat het een kwestie is van indoctrinatie. En dat is gewoon onzin. Concrete voorstellingen en regels en theologische beschouwingen (ook atheïsme!), dát zijn dingen die ons worden “aangepraat”, die van buitenaf in ons komen. Een kindje dat geboren wordt heeft in zich geen enkel besef van de 10 geboden of van de verrijzenis van Christus. Dat is te concreet, dat wordt ons aangeleerd.
Maar het besef dat wij niet het einde zijn, dat iets of Iemand ons overstijgt, dat zit diep in ons. Daar worden wij mee geboren.
Bovendien hebben wij, zoals we hier zitten: gelovig, minder-gelovig of zelfs helemaal niet-gelovig, allen een min of meer gelovige achtergrond. Bijna ieder van ons heeft christelijke roots.
En ieder van ons heeft in zijn hart tenminste een piepklein plekje waar hij hoopt dat het toch waar zal zijn.
Dat er leven is voorbij de dood.

Hoop
En die hoop moeten wij koesteren. Want als je kan geloven in een leven na de dood dan heeft dat een enorm positieve weerslag op ons leven vóór de dood.
Dan ga je tegenslag, ongemak en ziekte gemakkelijker relativeren. Dan gaan dat geloof en die hoop een tegengif zijn tegen radeloosheid en wanhoop.
En daarom, omdat het zo kostbaar is, moeten we het ook met zorg omringen als we er iets over proberen te zeggen tegen onze kinderen. “Proberen te zeggen”, want niemand van ons heeft ervaring met het leven na de dood. We kunnen het dan ook moeilijk concreet beschrijven, we kunnen er ons zelfs geen enkele voorstelling van maken.
En daarom is de hedendaagse gewoonte om tegen kinderen te zeggen dat “oma nu een sterretje is” niet zo gelukkig. Het klinkt lief en kindvriendelijk, maar het is niet waar.
En vroeg of laat ontdekt het kind dat ook en dan wordt heel het idee van het bestaan van een leven na de dood, naast de kerstman, sinterklaas en de sprookjesfee gezet.

Geloof
Veel beter is het als we tegen onze kinderen zeggen dat we ons van dat leven na de dood wel geen juiste voorstelling kunnen maken, maar dat we in het bestaan ervan geloven op gezag van Jezus die het ons nadrukkelijk heeft beloofd. En dat ons geloof in dat leven toeneemt naarmate ons geloof in God sterker wordt.
Immers hoe sterker wij ons met God verbonden weten, hoe sterker wij Hem ook zullen ervaren in ons leven.
En, zegt Han Fortmann, wie God heeft ervaren in zijn leven, voor die is de vraag naar het leven na de dood geen vraag meer.
Die wéét gewoon dat het doorgaat.

Pagina's