Nieuws uit de parochie

Kiezen voor geluk
ma 16 augustus '21

Zondag 15 augustus 2021 – Onze-Lieve-Vrouw Ten Hemelopneming (kerkelijk jaar B)

In heel de wereldgeschiedenis is er geen enkele mens die zo gezocht en vertrouwd, zo bemind en vereerd werd en wordt als Maria.
In alle mogelijke bewoordingen en toonaarden.
Van de ruige dialogen van de middeleeuwse mysteriespelen tot de betoverende klanken van het gregoriaans; van de niet-bedoelde zinnelijkheid in de schilderijen van oude meesters, het zacht geprevel van stille celibataire minnaars tot en met de rouwe klanken van verhitte geesten die de Moeder Gods per se op de barricaden willen zien. Allen hebben ze het over dezelfde vrouw: Maria.
Dat er zoveel verschillende, afwijkende, soms ook tegenstrijdige benaderingen van haar leven bestaan, heeft natuurlijk te maken met het feit dat er in het evangelie bijna niets over haar te vinden is. En dat wij dus volop ruimte hebben om het allemaal een beetje in te vullen zoals we het graag zouden hebben. Misschien is dat niet helemaal onterecht?

Moeder
Misschien moeten wij opnieuw leren om religieuze onderwerpen wat minder uitsluitend vanuit onze wetenschappelijke ooghoek te bekijken.
Om te voorkomen dat we te veel aan de oppervlakte blijven en de echte betekenis ervan mislopen.
Stel dat ik als kind mijn moeder op zeer jonge leeftijd verloren heb, of haar zelfs helemaal niet heb gekend. Als ik godsdienstig ben opgevoed zal ik mij dan waarschijnlijk hechten aan Maria, die voor mij dan mijn nieuwe moeder wordt.
Want, zal de psycholoog zeggen, ik ga dan voor mijn gemis een uitweg zoeken en uiteindelijk ga ik al mijn dromen, wensen en verlangens projecteren op de figuur van Maria die dan voor mij. . . enfin, u kent dat.
En dat is allemaal wel waar. Maar voor mij als gelovige is het van nog veel groter belang dat er ook een beweging uitgaat van Maria naar mij toe.
Dat Maria, die mijn gemis en mijn verlangen kent, zich ook uitdrukkelijk aan mij toont als een moeder, die van mij houdt en die mij geborgenheid geeft.
Zoals elk liefdevol persoon helpt ze ons precies daar waar we dat het meest nodig hebben.

Echte reden
Het bestaan van God en alles wat daar verband mee houdt is even reëel als het bestaan van moleculen en atomen. Maar het bevindt zich op een ander niveau van de werkelijkheid. Wetenschappelijke uitleg kan ons daardoor nooit het hele plaatje tonen. Er is, wist Shakespeare al, meer in hemel en aarde dan dat wij met ons verstand kunnen achterhalen.
Wij moeten daarom ook niet te lang blijven stilstaan bij die vermeende, typisch 19de-eeuwse tegenstelling tussen geloof en wetenschap.
We kunnen beter onze aandacht richten op de echte reden waarom het christelijk geloof hier in het westen het vandaag zo moeilijk heeft.
En die reden, dat is het materialisme van deze tijd, ons vanzelfsprekend geworden geloof in de beloftes van de consumptiemaatschappij. Het geloof dat geld wél gelukkig maakt.
Het geloof dat levensvervulling alles te maken heeft met goed zorgen voor jezelf.

Onverenigbaar
Maar zo’n levenshouding is onverenigbaar met, is precies het tegenovergestelde van, wat Jezus ons leert. Natuurlijk zal zelfs de meest geblokte egoïst ook wel eens liefde in zijn leven kennen en zich af en toe ook helemaal geven aan iets of iemand anders. En anderzijds zal zelfs de meest bevlogen christen beseffen dat een zekere welvaart noodzakelijk is om goed te kunnen leven.
Maar als fundamentele levenshouding zijn beide visies totaal onverenigbaar.
Voor een christen heeft levensvervulling en geluk alles te maken met het besef dat je iets betekent voor een ander. En dat je gelukkig bent in de mate dat je anderen gelukkig maakt.
De andere levenshouding is die van alles naar je toehalen, zoveel mogelijk zorgen voor jezelf en meedogenloos optreden tegen al wie je dat zou kunnen beletten.
Ik stel het hier natuurlijk extreem omwille van de duidelijkheid.
In de praktijk zal het altijd wel een zoeken blijven naar de juiste dosering.
Ik zou het voor mijzelf bijvoorbeeld heel raar vinden als ik niet blij en dankbaar zou zijn voor het comfort van het moderne leven.
En anderzijds hoor en lees ik ook wel van mensen die zich helemaal geven voor anderen, dat ze niet altijd alleen maar gelukkig zijn. Dat ze ook momenten kennen dat ze zich moe en overvraagd, gebruikt en leeggezogen voelen.

Kiezen
We zullen daar altijd naar een gezonde mix moeten zoeken.
Maar het is wel zo dat deze 2 levensopvattingen in al hun naaktheid volledig tegengesteld zijn. En dat wil zeggen dat alleen maar 1 van beide juist kan zijn.
Welnu, de ervaring leert dat de evangelische houding van zelfgave, van er willen zijn voor anderen, je geluk vinden in het gelukkig maken van anderen, zin en levensvervulling geeft.
Terwijl het altijd en overal bezig zijn met en voor jezelf je alleen maar korte momenten van bevrediging geeft maar buiten die momenten vooral veel leegte en onvrede.
Wij moeten ons bijgevolg geen zorgen maken over de toekomst van het christendom.
Gewoon omdat het wáár is. En dan bedoel ik niet zozeer de theologische leer, want die valt niet te bewijzen. Maar de christelijke levenshouding. Omdat ieder van ons de waarheid ervan voortdurend in het eigen leven kan ervaren. Gelukkig zijn we, niet als we altijd maar meer kunnen reizen en eten en geld opdoen. Want dat is alleen maar “plezant”. Gelukkig, echt gelukkig zijn we pas als we. . . anderen gelukkig maken.

OPENLUCHTVIERING AAN EEUWENOUDE KAPEL WEVER TER ERE VAN MOEDER MARIA
zo 15 augustus '21

15 augustus (“half oogst”), oftewel het feest van Maria Tenhemelopneming, is naar jaarlijkse traditie een groot geloofsfeest in Wever. In de rustgevende omgeving van de vierhonderd jaar oude en piekfijn onderhouden kapel van Onze-Lieve-Vrouw van de Heinkensberg werd de eucharistieviering opgedragen. Net voor 10 uur liep het grasveld aan de prachtige Mariakapel vol. Meer dan 270 mensen kwamen afgezakt naar het populaire Mariaoord. Priester Luc Thiry ging voor in de stemmige eucharistieviering, geflankeerd door zeven misdienaars. Aan het eind van de viering werden de kinderen gezegend.

We houden eraan om iedereen, die op welke wijze dan ook heeft meegewerkt, van harte te danken hiervoor.

Dit jaar gaat de processie in de namiddag omwille van covid-19 niet uit. Volgend jaar is het een extra feestjaar: dan gaat de grote stoet uit van 450 jaar.

15 AUGUSTUS: ONZE-LIEVE-VROUW TEN HEMELOPNEMING
zo 15 augustus '21

Stilaan is Maria me lief geworden.
Ik bid tot haar, ik bid met haar,
ik zing voor haar.

Ze is een heerlijke vrouw.
Hoe komt ze anders aan zulke Zoon?
Maar ik weiger te geloven
dat alles in haar leven vanzelf ging,
dat alles van een leien dakje liep.
Zo’n Maria boeit me niet eens.

Ik hou van een Maria
zoals ze vanuit de Bijbel tot mij komt:
een Maria die een geloofsweg gegaan is.
Ik hou van een Maria die Gods lof zong,
ook al wist ze niet wat de dag van morgen zou brengen.
Ik hou van een Maria die krediet gaf aan haar Zoon,
ook al lag ze ’s nachts wakker van zorgen.
Ik hou van een Maria die haar Zoon zo heeft losgelaten
dat Hij er van Godswege kon zijn voor alle mensen.
Ik hou van een Maria die haar Zoon zo liefhad
haar enige Zoon, want zo is er maar Één –
dat ze uiteindelijk stond waar ik nooit hoop te staan:
onder het kruis.

Is het niet wat elke moeder doet?
Die kinderen van ons, ze gaan hun eigen weg.
Maar in nood gaat moeder hen opzoeken
en houdt de wacht.
Desnoods tot onder het kruis.
Goed dat we een moeder hebben van wie we veel kunnen leren:
Maria.

OVERLIJDEN JETTEKE COECKELBERGHS – KAPELLEN
za 14 augustus '21

zonsondergang (Aangepast)

Op 10 augustus ’21 overleed Jetteke Coeckelberghs op 99-jarige leeftijd. We nemen dinsdag 17 augustus ’21 in beperkte kring (omwille van de maatregelen m.b.t. de corona-epidemie) gelovig afscheid van haar in de Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk van Kapellen.
We betuigen onze christelijke deelneming aan haar familie en wensen hen veel sterkte.

Mogen we vragen om uw gebed voor Jetteke?

De rouwbrief kan u vinden op https://www.ingedachten.be/nl/overlijdensberichten/overlijden-detail/10-08-2021/jetteke-coeckelberghs

OVERLIJDEN JOSY VAN REETH – KAPELLEN
wo 11 augustus '21

zonsondergang (Aangepast)

Op 7 augustus ’21 overleed Josy Van Reeth op 92-jarige leeftijd. We nemen vrijdag 13 augustus ’21 in beperkte kring (omwille van de maatregelen m.b.t. de corona-epidemie) gelovig afscheid van haar in de Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk van Kapellen
We betuigen onze christelijke deelneming aan haar familie en wensen hen veel sterkte.

Mogen we vragen om uw gebed voor Josy?

De adembenemende ambitie van de christen
ma 09 augustus '21

Zondag 8 augustus 2021, Negentiende zondag door het jaar (jaar B)

Een tijdje geleden kwamen wij samen met de ouders van de eerstecommunicanten in een parochie waar de papa’s en mama’s zelf catechese geven aan de kinderen.
En op die bijeenkomst kwam er toch enige ongerustheid, een zeker misnoegen zelfs naar boven omdat de personen en instellingen die in Vlaanderen geacht worden het geloof door te geven, in school en catechese, in vorming, artikels en publicaties en zelfs in preken in de kerk, niet het geloof maar een moraal, een ethische houding doorgeven.
En laat dat nu net ook mijn persoonlijke dada zijn, mijn persoonlijke frustratie.
Het christelijk geloof is toch echt wel meer dan alleen maar “niet pesten op school” en “mama helpen bij de afwas”.
Je zou er kunnen om lachen maar die situatie heeft enkele heel nare gevolgen. Om te beginnen al het feit dat de meeste van onze jongeren bijna niets meer afweten van het geloof. Hedendaagse jongeren zijn niet (meer) tégen het geloof, maar ze kennen het gewoon niet meer.
Soms hebben ze van in de kleuterklas tot aan hun doctoraat alleen maar katholiek onderwijs gevolgd maar, volgens een onderzoek in Groot-Brittannië, weet 78% van hen niet dat Pasen verwijst naar de verrijzenis van Christus.

Koude prak
Veel beter gekend zijn ondertussen de vooroordelen tegen het christelijk geloof.
Vooroordelen die door de media liefdevol gekoesterd en in stand gehouden worden. Zoals daar is, bijvoorbeeld, de vermeende tegenstelling tussen geloof en wetenschap. Een erg belegen opvatting waar in onze tijd nog maar weinig echte wetenschappers een cent voor geven.
Maar toch vertelde een jongen die voor ingenieur studeert mij enkele weken geleden het volgende. Een paar medestudenten hadden begrepen dat hij gelovig is en ze riepen, oprecht verbaasd: “Maar allez, hoe kan dat nu. Als je voor ingenieur gaat dan kies je toch voor de wetenschap en toch niet voor die Adam en Eva. . . “
Alsof christenen d’ office creationisten zijn. Merkwaardig toch. Zelf heb ik over Adam en Eva alleen maar gehoord zoals ik gehoord heb over Noach en Samson en over Sneeuwwitje.
Want, hoewel ik al 72 ben, heb ik over die materie in de lessen biologie alleen maar horen spreken van Charles Darwin en Teilhard de Chardin.
Hoe hardnekkig kunnen die vooroordelen toch zijn. Oké, er was natuurlijk de eerste geschokte reactie op Charles Darwin en er zijn nu nog altijd de creationisten in Amerika. En wat dan nog?
Creationisten zijn binnen het christendom een wat exotisch curiosum, meer niet.
Hén voorstellen als dé christenen is gewoon intellectueel oneerlijk. Dat doet denken aan het meest rabiaat-kapitalistische land ter wereld, dat wordt geregeerd door mensen die zich communist noemen. Daar kunnen Karl Marx en zijn geestgenoten toch ook niet aan doen. . .

Raar
Anderzijds, en dat lijkt helemaal tegenstrijdig met wat ik eerder zei, is de moraal van het christendom juist wél gekend in onze samenleving. Maar men is zich daar weinig van bewust.
Professor Apostel, de grote (ongelovige) humanist uit mijn jeugd, die zei daarover: “Eigenlijk is onze beschaving zo totaal doordrongen en gekneed door het christendom dat wij als vrijzinnigen bijna niet meer oorspronkelijk kunnen denken.”
En inderdaad, wat moraal betreft zal je een westerse atheïst dingen horen verdedigen die eerder op een bisschopsconferentie thuishoren dan op een partijcongres in China.
Over de waarde van het individu bijvoorbeeld.
Een kwalijk gevolg daarvan is dan weer dat christenen en atheïsten de neiging gaan vertonen om zich te profileren via de tegenstelling, eerder behoudend en verregaand verruimend, in kwesties waar ze het ten gronde over eens zijn.

Jezus
Het grote misverstand blijft echter dat we het christendom verpieterd hebben tot een stel morele regels. En dat dat ook het beeld is dat mensen ervan gekregen hebben.
Vandaag zegt Jezus ons in het evangelie precies waar het op staat. En Hij doet dat door te herinneren aan het manna dat de joden aten in de woestijn. Brood dat hen tijdelijk uit de nood hielp. Terwijl ze achteraf, zoals elk leven wezen, toch nog doodgingen.
Ik daarentegen, zegt Jezus, ben het brood dat leven geeft. Wie mij eet, d.w.z. wie mij in zich opneemt, wie mij volgt, zal eeuwig leven.
Dáár vooral gaat het om in het christendom. Die oneindige ambitie.
Het christendom gaat inderdaad ook over moraal. Het gaat inderdaad over het scheppen van liefdevolle relaties tussen mensen én over het naderbij brengen van het Rijk Gods op aarde: een vredevolle, rechtvaardige samenleving. Maar het gaat nog veel verder.

Weergaloze ambitie
Er is ook, niet minder dan het verlangen naar eeuwig leven. Het verlangen om opgenomen te worden in het leven van God zelf. Het is een onbeschrijflijk, stoutmoedig, duizelingwekkend streven dat met niets anders kan vergeleken worden. En toch staat het voor iedereen open en is het de kern van ons geloof: mij zo door de God van liefde laten kneden dat ik uiteindelijk een deel wordt van Gods eigen eeuwig leven. In die zin kan het paternostergebed van een eenvoudig oud dametje getuigen van een ambitie die weidser en gedurfder is dan die van Elon Musk, Jeff Bezos en Richard Branson.
Want die willen alleen maar ontzettend rijk en beroemd worden.
Terwijl dat vrouwtje gaat voor. . . eeuwig leven. Adembenemend.
Maar Jezus zegt haar dat het kan.

Onze woelige, veelkleurige, heerlijke wereld
zo 08 augustus '21

Zondag 1 augustus 2021, Achttiende zondag door het jaar (jaar B)

Een tijdje geleden hadden we het erover dat christenen hoegenaamd geen moeite hebben met welstand, met eten en drinken, met genieten van de “goede dingen des levens”.
Omdat je op enkele minuten niet alles kan zeggen, ook niet als dat belangrijk is, wil ik er vandaag aan toevoegen dat die stelling juist is, maar onvolledig.

Ascetisch
Er zijn immers binnen het christendom ook strekkingen geweest die iets helemaal anders voorstonden. Vooral onder invloed van het Griekse denken dat in Jezus’ tijd de toon aangaf.
Die Grieken waren in de praktijk absoluut niet vies van een potje vrijen, maar in hun filosofie zagen ze het lichaam toch liever als een blok aan hun geestelijk been. Of, zoals zij het uitdrukten: het lichaam was de kerker van de ziel.
En ze kwamen daarmee heel dicht in de buurt van een boeddhisme dat alleen heil verwacht van het laten afsterven van een aantal menselijke verlangens.
Die richting heeft binnen het christendom ook altijd bestaan. (Al werd ze vaak even enthousiast bespot en bestreden door andere christenen). Dat ging van de zogenaamde pilaarheiligen, die in het begin van onze tijdrekening in de Egyptische woestijn op een hoge paal gingen zitten, net zolang tot ze er dood van afvielen. Tot en met de pastoor van Ars, de patroon van de parochiepriesters, die het zichzelf bijna niet kon vergeven als hij in een zwak moment een beschimmelde aardappel tot zich nam.

Diversiteit
En dat had je zo op alle terreinen. Terwijl de abdijen haarden van cultuur waren, waar de kennis van de teloorgegane antieke wereld werd bewaard en doorgegeven en waar de beginnende wetenschap aarzelende stapjes zette naar een nieuwe tijd, waren er ook monniken die dat allemaal maar duivelswerk vonden. En toen de katholieken tijdens de renaissance er een meer levenslustige houding gingen op aannemen, werden ze op strenge toon teruggefloten door het opkomend protestantisme en schoot de hele Kerk terug in een puriteinse kramp.
Eigenlijk is het christendom, dat zo hoog opgeeft van eenheid en samenhorigheid, altijd één groot lappendeken geweest van elkaar tegensprekende en bestrijdende strekkingen.

Boeiend
Goddank. Want juist dat heeft onze cultuur zo boeiend gemaakt. En het heeft de weg naar ons vooruitgangsgeloof geëffend. De enige vaste spil was de persoon van Christus.
En Hij heeft geen wetten voorgeschreven, geen riten vastgelegd, geen geboden of regels opgelegd. Alleen zijn persoon en het enige gebod: het gebod van de liefde. En daarrond kon alles bewegen en draaien.
En er heeft nogal wat gedraaid, en bewogen binnen het christendom.
In vele andere culturen was onveranderlijkheid de regel. In vele beschavingen veranderde er gedurende een tijdspanne van 1000 jaar zo goed als niets.
Alles lag vast, niets bewoog echt.
Niet zo in Europa, waar de Kerk al zeer vroeg overal universiteiten oprichtte.
En die universiteiten werden de bakermat van onderzoek en discussie, van felle debatten en van hartstochtelijk zoeken naar de waarheid.
Dat laatste had uiteraard ook zijn mindere kanten.
Ketters, die gezien werden als een gevaar voor de maatschappij, werden in de regel opgejaagd en uitgeschakeld. Als men hen kon vatten tenminste, want meestal hadden ze onmiddellijk veel aanhangers die in de tegenaanval gingen.
De geest was nu eenmaal uit de fles. En in het christelijk Europa verloren zelfs koningen hun hoofd. Niet door toedoen van roofzuchtige andere koningen zoals elders.
Maar door toedoen van hun eigen mensen, hun eigen parlementen.
Uiteindelijk werd zelfs de Bijbel aan kritisch onderzoek onderworpen en krijgt de Kerk, tot op vandaag, heel vaak de schuld van zowat alles wat er misloopt in de wereld.

Christelijke humus
En toch is het heerlijk om in die wereld te wonen. En is die wereld in niet geringe mate te danken aan diezelfde Kerk.
Of beter nog, aan het christelijk geloof en vooral aan Jezus zelf.
Heel de leer van Jezus ademt immers vrijheid, bevrijding en verlossing.
Vergeving ook, opnieuw kunnen beginnen, niet vastgeprikt worden op je verleden, je afkomst, je ideeën. En dat zet zich uiteindelijk door.
En natuurlijk heeft de Kerk, zoals elk normaal gevestigd instituut dat doet, geprobeerd om die geest onder controle te houden, om “wilde fantasieën” in het gareel te brengen, om Jezus zelf aan de leiband te houden. Maar dat lukte niet echt. Dat kon ook niet. Het is echt niet toevallig dat de grote bevrijdingsbewegingen en revoluties, dat Verlichting, socialisme en liberalisme het licht zagen in de christelijke wereld en niet bij de Inca’s of de Maya’s, niet in Afrika of in China of Japan.
En ook al gingen die bewegingen nogal eens in tegen het gevestigde geloof, ze zijn ondenkbaar buiten de christelijke humus. Laten wij daarom onze veelkleurige wereld van harte omarmen. Misschien heeft Jezus die wereld grotendeels zo gewild en niet anders.
En in ieder geval wil Hij van ons vrije mensen maken. Vrij om te zeggen wat we denken. Vrij ook om te durven luisteren naar wat anderen ons kunnen leren.

OVERLIJDEN WILLY CARTUYVELS – ZUURBEMDE
za 07 augustus '21

zonsondergang (Aangepast)

Op 7 augustus ’21 overleed Willy Cartuyvels op 79-jarige leeftijd. We nemen donderdag 12 augustus ’21 in beperkte kring (omwille van de maatregelen m.b.t. de corona-epidemie) gelovig afscheid van hem in de Sint-Catharinakerk van Zuurbemde.
We betuigen onze christelijke deelneming aan zijn familie en wensen hen veel sterkte.

Mogen we vragen om uw gebed voor Willy?

De rouwbrief kan u vinden op https://hansenbvba.be/overlijdens/7-augustus-2021-willy-cartuyvels/?comments

OMHALING KERK KAPELLEN T.V.V. MEEST KWETSBARE SLACHTOFFERS WATERSNOOD
do 05 augustus '21

De ongeziene overstromingen van juli hebben voor een enorme ravage gezorgd in Verviers, Pepinster, Luik, … . Het water is ondertussen verdwenen, maar de ellende is dat allerminst. Deze ramp dreigt vooral een bittere nasmaak te krijgen voor de meest kwetsbaren in deze regio. Het zijn ook net zij die vaak niet of onvoldoende verzekerd zijn. De watersnood zal erkend worden als ramp, waardoor de overheid de schade deels zal vergoeden, maar mensen zonder verzekering hebben het ook daar moeilijker om een dossier in te dienen.

Collecte zondagsviering 8 augustus
Voor deze mensen zullen we tijdens de eucharistieviering van zondag 8 augustus ’21 om 9.30 uur in de Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk van Kapellen een collecte houden. Het bedrag wordt integraal overgemaakt aan Caritas Vlaanderen. Deze organisatie biedt hulp aan kwetsbare personen en gezinnen die nu omwille van de overstromingen in uitzonderlijke nood verkeren, opdat ook zij hun leven zouden kunnen heropnemen.

Mensen die niet aanwezig zijn in de viering kunnen hun bijdrage overschrijven op BE72 9791 4974 9716, Pastorale Zone Glabbeek, Dries 9, 3380 Glabbeek met als mededeling “steun watersnood”.

Caritas
Caritas Vlaanderen vormt een samenwerkingsverband van de Vlaamse bisdommen en maakt deel uit van het wereldwijde Caritasnetwerk. Caritas Vlaanderen wil Gods Blijde Boodschap van naastenliefde uitdrukken. Ze laat zich daarbij inspireren en leiden door de evangelische waarden van mededogen, rechtvaardigheid, solidariteit, eerbied voor de schepping en de voorkeuroptie voor de armen.

PROCESSIE HEINKENSBERG WEVER GAAT NIET DOOR OP 15/08
ma 02 augustus '21

Openluchtviering om 10 uur blijft behouden

Na veel vergaderen en met pijn in het hart moeten we vaststellen dat het met de huidige coronamaatregelen heel moeilijk blijkt om de processie te organiseren. De kleren, het aantal mensen in de zaal en ook de afstand is een onmogelijke opdracht.
Daarom zal de processie een jaartje overslaan.
Wij hopen op betere tijden en willen volgend jaar terug de draad opnemen met de grote stoet van 450 jaar.

De openluchtviering aan de kapel om 10 uur zal wél doorgaan..

Iedereen van harte welkom.

Pagina's